تولد

فردا 32 ساله میشویم! امسال اولین سالی است که منو عزیزترین در روز تولدمان کنار هم نیستیم!

31 سالگی سن عجیبی بود. شاید بهترین سن همه عمرم. به خیلی از ارزوهام رسیدم. البته خیلی های دیگه هنوز باقی مانده اند!

باز شروع به درس خواندن کردم در دانشگاه-شهر و کشوری که می خواستم. عزیزترین و اقای همسر هم دوباره مشغول تحصیل شدند. 

ویزای مهاجرت مان امد. اقیانوس را  دیدم و خیلی چیزهای کوچک اما شاید مهم را تجربه کردم. مثلا دیدم که جریان اب در نیم کره جنوبی بر عکس نیم کره شمالی است! چیزی که از درس سیالات زمان کارشناسی دوست داشتم ببینم.

خدا را شکر. اما ارزو می کنم دیگر هیچ سالی روز تولدمان دور از عزیزترین نباشم.

 

/ 0 نظر / 2 بازدید