کار1   

تعریف کرد که در یکی از بخشها گروهی از پرسنل با مدیر بخششان مشکل داشتند و به مدیر منابع انسانی مراجعه کرده بودند که این طور نمی توانند کار کنند و مدیر مربوطه تاسف خورده که او نمی تواند چیزی را ثابت کند . پس نمی تواند کاری هم بکند. پرسنل مربوطه هم رفته بودند و چند روز بعد یک سی دی رایت شده برای مدیر عامل و قائم مقامش و چند مدیر ارشد دیگر فرستاده بودند و این آقای مدیر نالایق را در حال چرت و ...در ساعتهای مختلف روز در موقعیت های مختلف نشان بودند. کلی هم ذوق هنری به خرج داده بودندو فیلم را مونتاژ کرده بودند و آهنگ رویش گذاشته بودند و... خوب واضح است که زیرآب مدیر نالایق خورد اما کار اعضای بخش به کمیته انظباطی کشید و چون کسی اعتراف نکرد که این کار هنری که به مدت 45 دقیقه با موبایل گرفته شده بوده از آن چه کسی بوده کلیه پرسنل آنجا تا اطلاع ثانوی از هر گونه پاداش و بهره وری محروم شده بودند با این فرض که اگر چنین روندی رواج پیدا کند سنگ روی سنگ بند نمی شود و هرج و مرج می شود. پرسیدم اگر اعتراف کنند چه می شود ؟! گفت که هر کس این کار را کرده اخراج می شود. در دلم بسیار متاسف شدم . واقعا این ادم هر کسی بوده راه دیگری نداشته چطور می توانسته ثابت کند که مدیر بدی دارد که روند کار را با مشکل مواجه کرده. قطعا اشکال از سیستم بوده است! چندی بعد شنیدم که بعد از چند روز فیلم بردار اعتراف کرده اما خوشبختانه خشم کمیته انظباطی فروکش کرده بوده و به یک ماه محرومیت از پاداش رضایت داده اند. . واقعا از یک مدیر بد بدتر چیزی نیست که ماشا... به وفور در مملکت ما یافت می شود و تا حالا ما جز یک مورد آن هم با اما اگر مدیر خوب ندیدیم. نتیجه اخلاقی اینکه اتحاد و صبر رمز موفقیت است! و البته داشتن همکاران خوب و یک دل! مصداق یکی فدای همه - همه فدای یکی. نقطه مقابلش یکی از دوستان می گفت که افزایش حقوق شرکت در سال جدید خیلی پایین بوده است. مدیران واحدها اعتراض دسته جمعی کرده اند و هشدار داده اندکه کارشناسان با پیشنهادهای بهتر می روند! پاسخ مدیریت ارشد این بوده که اگر حقوق ما رقابتی نیست معترضان قرارداد امضا نکنند! یعنی که کسی نمی رود یا اگر پیشنهاد بهتری گرفت بررسی می کنیم که با این آدم توافق جدید بکنیم یا نه . من هم فکر می کنم مدیریت ارشد شرکت اشتباه نکرده چون در خیلی موارد هر کس منتظر است دیگری برود و یا دیگران بروند. چون ظاهرا قبلا در همین شرکت استعفای همزمان 2 نفردر یک بخش باعث افزایش حقوق بقیه شده بوده است! و هنوز آن دو نفر پیدا نشده اند! به نظر من در شرکت اولی افراد کارشان را و همکارانشان را و... شاید خیلی چیزها را دوست دارند. تنها مشکلشان شاید مدیر بوده است. پس یک نفر پیدا شده که این ریسک را بکند که برای بهتر شدن شرایط تلاش کند. در شرکت دوم اما رضایت شغلی در حدی نیست که کسی به خاطر چیزی ریسک کند. گیرم این مشکل حل شد بقیه مشکلات که پا بر جاست. از طرفی در شرکت اول قاعدتا راندمان کلی خیلی بالاتر است. در شرکت دوم آدمها شاید خودشان هم قبول دارند که حقوقی که می گیرند بیشتر از کاری است که می کنند و اعتراضشان بیشتر از جنبه جو گیری است نه اعتراضی واقعی! شرکت اول پرسنل بهتری دارد ولی شاید مدیرانش به اندازه کافی دقیق نیستند! در شرکت دوم مدیران دقیق تر از پرسنل هستند و خوب نقاط ضعف آنها را شناخته اند. تحلیلم چطور بود؟!
لینک
دوشنبه ٩ اردیبهشت ،۱۳۸٧ - خودم!