به نام خدای امید

دیشب در موقعیتی قرار گرفتم که احساس کردم دو تا موضوع مختلف که هر کدام از جنس امید بودند دارند همدیگر را نقض می‌کنند.مجبور شدم از امید قدیمی‌تر به خاطر امید جوان‌تر بگذرم.این برایم خیلی سخت بود و کلی بالا پایین کردم حتی بعد از تصمیم گرفتن!

در آخر به حرف آقای همسر رسیدم و به حکیمانه بودنش پی بردم که گفت: مهم وجود داشتن امید است. نه ماهیتش. خدا را شکر کن که زندگی‌برایمان هیچ وقت خالی از امید نبوده است. همین یعنی اوج لطف خدا.

راست می‌گفت پس خدایا شکرت. منتظر تبدیل شدن امید جوان به شادی هستم. هر چند امید قدیمی دیشب توسط تصمیم خودم از بین رفت. اما امید جوان فقط به خواست تو منوط است.(از مرحله اراده من گذشته) 

لینک
یکشنبه ٢٩ مهر ،۱۳۸٦ - خودم!