زمانه   

این شعر کتاب ادبیات دوران مدرسه امروز به ذهنم آمد: زمانه پندی آزادوار داد مرا    زمانه را چو نکو بنگری همه پند است.

مدیر مهندسی پیر و کارکشته شرکت امروز بعد از کلی کش مکش استعفا داد و رفت. برایش احترام زیادی قائل بودم همه همین طور بودند. ادمی است که نقطه ضعفی ندارد. در صنعت نفت استخوان خرد کرده و با سیاست و صبور و کاردان است. تنها کسی است که وقتی من برخوردهایش را برای آقای همسر تعریف می‌کردم از نکته سنجی و دقت و تریک های مدیریتیش متعجب می‌شد و تایید می‌کرد شاید در مورد مشکلت کاری نمی‌کرد اما آن چنان گوش می‌کرد و عکس العمل نشان می‌داد که متقاعد می‌شدی. شرکت مهره مهمی را از دست داد. هم برای پرسنل و هم برای  منافع خود شرکت!

موج رکود اقتصادی  کم کم به ما هم می‌رسد.  این طور که شنیدم مدیران محترم شرکتهای زیادی تصمیم به تعدیل نیرو در ابتدای سال جدید دارند.

کلا شرایط خیلی شبیه سال ٨۴ است به نظرم. پروژه ها کند و کند تر میشوند و پروژه جدیدی هم نمی‌اید.

بگذریم که تنها صبر چاره ساز است. تا کمتر از دو ماه دیگر همه چیز روشن می‌شود! 

لینک
دوشنبه ۳٠ دی ،۱۳۸٧ - خودم!

   دیدار   

اولا اینکه اگر ننوشتم اشکال از این پرشین بلاگ مسخره بود که این قدر می گفت صبر کنید که بی خیال نوشتن میشدم. اما بالاخره موفق شدم واردشوم. مطالب قبلی که قضا شد اما.....!

جمعه قرار بود دوستان همشاگردی دبیرستان به بهانه برگشت موقتی یک دوست از ممکلت فرنگ دور هم جمع شوند که ما نرفتیم. برنامه به دلیل تولد یکی از بچه ها و با هماهنگی بیشتر برای یک شنبه مجددا گذاشته شد این بار در منزل یکی از دوستان. هر دو مهسا-شیلان-شقایق و دخترش-فضه و دخترش- مریم ط-مریم ح- انا-سارا-شبنم-ما دو تا -پگاه-میترا و الهام و رها. کلی از مهمانی به عکس گرفتن گذشت با دوربینهای مختلف! البته عکسهای من زیاد خوب نشد!خوش گذشت جای همه دوستان را خالی کردیم جز ضد حال اخرش که وقتی پایین امدیم دیدیم شیشه ماشین یکی از بچه ها شکسته اند و ضبط و محتویات صندوق را برده اند!

یکی از مهمترین نتایج گرد هم امدن این بود که من فهمیدم پنج زوج دیگر از هم ورودیهای ما عازم استرالیا هستند و در مراحل مختلف کار.

یکی از دلایل دو در کردن گرد هم ایی استرالیا روندگان امروز هم جز محل قرار و نیامدن همسر به دلیل جلسه و ... هم دانستن همین موضوع بودفرشته

بعضی از بچه ها را بعد از 11 سال دیدم و خوشحالم که بگویم همه همانطور پر انرژی و بلند پرواز و موفق بودند و هیچ کس هم پیر نشده بود.

به امید روزهای بهتر برای همه دوستان

لینک
سه‌شنبه ۱٠ دی ،۱۳۸٧ - خودم!